คนเป็นแฟนกันน่ะ บางทีมันก็ต้องทำความเข้าใจกันด้วย
แล้วต่างฝ่ายต่างก็ต้องเข้าใจกัน ไม่ใช่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
ต้องเคารพความเป็นส่วนตัวของกันและกัน ให้เกียรติซึ่งกันและกัน

ความรัก มันเป็นได้หลายๆอย่าง
สิ่งแรกที่ควรจะให้มันเป็นคือ ความเข้าใจ
อย่างที่สอง คือ การให้อภัย
และอย่างที่สาม คือ ความจริงใจ

คำว่า "รัก" ใครๆก็พูดกันได้ทั้งนั้น ง่ายมาก
แต่การที่จะทำให้คนที่เรารัก รู้สึกว่าว่าเรารักนั้น มันยากนะ
แต่ถ้าจะทำจริงๆ มันก็ไม่ยากอะไรหรอก ถ้าเรารักคนนั้นจริงๆ รักมาจากใจ

ถ้าคิดจะรักกัน ก็ควรจะเลิกเอาแต่ใจ เลิกเห็นแก่ตัว
ถ้าคุณเลิกนิสัยแบบนี้ไม่ได้ ก็อย่ามีแฟนดีกว่า
เพราะมันเป็นนิสัยที่เหมาะสำหรับคนที่มีแต่ตัวเอง ทำเพื่อตัวเอง
ขี้เกียจขยายความนะ หวังว่าคง Get

คนที่เค้ารักกันจริงน่ะ เค้าไม่คิดเล็กคิดน้อยกันหรอก
เขาเอาแต่ใจ เขาพูดไม่เข้าหู โอเค.. ต้องพยายามเข้าใจ
บางทีมันก็อาจมีพลั้งเผลอทางอารมณ์กันบ้าง
ถ้ามันให้อภัยกันได้ ก็ให้ไปเถอะ มันไม่ได้หนักหนาอะไรหรอก

ไม่รู้จะบ่นอะไรต่อละ เพราะคนบางคนมันก็ไม่อ่าน
บางทีอ่านแต่ก็ไม่ยอมแก้ไข ไม่รู้จะว่ายังไง

ก็ได้แต่บอกว่า..
เอาเถอะ
ตามสบาย
อยากทำไรก็ทำไป
ไม่เถียง
ตามใจ

ที่พูดแบบนี้ ไม่ใช่ว่าไม่รักหรือไม่สนใจ
แต่เพราะไม่อยากจะมีปัญหาด้วย อยากจะรักเธอไปนานๆ



ก็แค่นั้น